Turystyka

Analizując najdawniejsze, zachowane źródła historyczne, śledząc rozwój cywilizacji można stwierdzić, ze od najdawniejszych czasów ludzie podróżowali. Były to różne podróże - w czasach pierwotnych przemieszczanie się w poszukiwaniu lepszych siedlisk, pożywienia, ucieczka przed zagrażającym niebezpieczeństwem. Takie podróże były przeważnie odbywane pieszo, często pokonywano dość długie odległości, niekiedy wykorzystywano do tego celu zwierzęta. W późniejszych czasach przemieszczanie się ludności nabrało cech bardziej turystycznych lecz stanowiło rozrywkę zarezerwowaną głównie dla warstw najbogatszych. Podróżowano przede wszystkim do eleganckich kurortów i uzdrowisk, które zaczęły się pojawiać w najbardziej atrakcyjnych przyrodniczo państwach Europy - na terenie Francji, Włoch i Szwajcarii. Po wojnie nastąpił gwałtowny rozwój w tej dziedzinie - turystyka przybrała charakter masowy. Wzrost ogólnej zamożności społeczeństw, wydłużenie urlopów wypoczynkowych spowodowało niespotykane jak dotąd wyjazdy turystów, a istniejące ośrodki nie były w stanie przyjąć napływających gości. Rozwijały się więc nowe, często całe miasta turystyczne, obok już istniejących ośrodków zagospodarowywano nowe, nie mniej atrakcyjne turystycznie regiony. Powstawały biura podróży, specjalne instytucje do obsługi ruchu turystycznego.

Słowo turysta oraz związane z nim - turystyka - pochodzą z języka francuskiego, ale pierwszy raz ich użycia zanotowano w Wielkiej Brytanii w XVIIw. Turystami (tourists) określano angielską młodzież z wyższych sfer, udającą się w podróż (grand tour) do Europy.